backgroundtop
Logo van Denek.nl
     facebook twitter  
banner
Label DeBlessure.nl
DE NEK / NEKHERNIA 7e NEKWERVEL

<a href="http://adobe.com/go/getflashplayer"><img src="http://www.adobe.com/images/shared/download_buttons/get_flash_player.gif" alt="Get Adobe Flash player" /></a>

NEKHERNIA

 

Behalve tussen de twee bovenste wervels (C1 en C2), bevindt zich tussen twee opeenvolgende halswervels telkens een tussenwervelschijf

Symptomen bij een nekhernia

De symptomen zijn scherpe/snijdende/schietende nekpijn, uitstralende pijn naar de arm tot voorbij de elleboog, eventueel krachtsvermindering en gevoelsverlies in de arm

Onderzoek en diagnose bij een nekhernia

mri-scan

Conservatieve behandeling bij een nekhernia

fysiotherapie

Operatieve behandeling bij een nekhernia

Er zijn verschillende operatie methodes

 

 

Behalve tussen de twee bovenste wervels (C1 en C2), bevindt zich tussen twee opeenvolgende halswervels telkens een tussenwervelschijf. Dit is een vezelige ring (anulus fibrosis), met een elastische kern (nucleus pulposus). Deze schijf dient als een schokdemper en zorgt ervoor dat de wervels onderling iets kunnen bewegen. Door het wervelkanaal loopt het ruggemerg, vanuit hier ontspringen de zenuwwortels. Deze verlaten telkens tussen twee wervels het wervelkanaal.

Deze plek licht dicht bij de tussenwervelschijf. Als de tussenwervelschijf hier een uitstulping heeft, kan dit zorgen voor een beknelling van de zenuwwortel. Een uitstulping kan ontstaan doordat de kwaliteit van de tussenwervelschijf afneemt. Er kan een scheur ontstaan in de vezelige buiten ring, waardoor de kern naar buiten gedrukt kan worden. Een hernia in de nek komt meestal voor bij de tussenwervelschijf/discus op niveau C5-C6 of C6-C7. Een andere plek, behalve tussen C1 en C2 aangezien daar geen tussenwervelschijf aanwezig is, is ook mogelijk.

Als er sprake is van een uitstulping, waardoor er een afknelling ontstaat van de een zenuwwortel spreken we van een hernia. Zie hiervoor ook ‘hernia nucleus pulposus’ op www.derug.nl.

Een afknelling van van een zenuwwortel, een radiculopathie, kan echter door meerdere zaken ontstaan. Zo kan dit ook komen door artrose of een vergroting van de verschillende gewrichten tussen de wervels. Ook kan er door een ontsteking een verminderde doorbloeding van de zenuwwortel zijn, wat voor radiculaire/uitstralings klachten kan zorgen. De oorzaak kan ook een combinatie van bovenstaande zaken zijn.

 

Symptomen bij een nekhernia

 

De symptomen zijn scherpe/snijdende/schietende nekpijn, uitstralende pijn naar de arm tot voorbij de elleboog, eventueel krachtsvermindering en gevoelsverlies in de arm in het gebied wat normaal verzorgd wordt door de nu beknelde zenuw. Vaak gaat het draaien en strekken/omhoog kijken van het hoofd moeizaam en worden de klachten erger bij hoesten. Er is sprake van pijn onafhankelijk van bewegen en er kan nachtelijke pijn aanwezig zijn. Het is vaak vervelend om langdurig in dezelfde houding te zitten of langdurig dezelfde activiteit te doen.

Ter verlichting van de pijn, met name de uitstralende pijn, leggen mensen met een nekhernia vaak de hand van de pijnlijke arm op het achterhoofd. Dit is een houding waarbij er zo min mogelijk spanning op de zenuwwortel staat. Blijvende druk op een zneuwwortel kan beschadiging en dus verminderde functie van de zenuw tot gevolg hebben.

 

 

Onderzoek en diagnose bij een nekhernia

 

Ten eerste is de anamnese/het vraaggesprek erg belangrijk om de klachten in kaart te brengen. Bij bovenstaande klachten moet er gedacht worden aan een nekhernia. Verder zijn er een aantal fysiotherapeutisch testen die kunnen duiden op een radiculair syndroom. Dit zijn een positieve spurling test, distractie test en ULTT test. Vaak is er sprake van verminderde kracht en sensibiliteit/gevoel. Neurologisch onderzoek is ook belangrijk. Uit de beschrijving van de patiënt over waar de uitstraling gevoeld wordt, kan afgeleid worden om welke zenuw het gaat. Ook zijn de reflexen van de arm vaak aangedaan. Om de diagnose te bevestigen wordt er gebruik gemaakt van aanvullende beeldvorming. Zo kan er gebruik gemaakt worden van een MRI scan, een CT scan of een röntgenfoto. Tegenwoordig wordt er meestal gebruik gemaakt van een MRI scan.

 

 

Conservatieve behandeling bij een nekhernia

 

De behandeling is in eerste instantie conservatief, vanwege het gunstige beloop. Bij 70-80% van de gevallen gaan de herniaklachten namelijk vanzelf over.

De conservatieve behandeling bestaat uit fysiotherapie gericht op de juiste houding, beweeglijkheid en het bewerkstelligen van het juiste krachtenspel tussen de grote en de kleine nekspieren. Verder is er sprake van gedoseerde rust en eventueel gebruik van pijnstillende medicatie. De richtlijn is om niet eerder dan 6 weken, maar bij aanhoudende klachten wel eerder dan 6 maanden te opereren. Er moet goed afgewogen worden wat het te voeren beleid moet zijn, aangezien te lang wachten met operen weer kan zorgen voor een vertraagd herstel na de operatie.

 

Operatieve behandeling bij een nekhernia

De resultaten van een operatie zijn over het algemeen goed. Ook komt een recidief niet vaak voor. Door de veranderde belasting op andere niveaus in de nek, is de kans op een hernia op een ander niveau iets groter.

Er zijn twee indicaties waarbij er wel direct over moet worden gegaan op een operatie:
- Er zijn snel optredende en ernstige uitvalsverschijnselen door de druk van de hernia op het ruggenmerg of op de zenuw.
- De patiënt heeft zoveel pijn (aanhoudende- en/of ondraaglijke pijn), dat normaal functioneren niet meer mogelijk is.

Er zijn verschillende operatie methodes. Zo kan de hernia via de achterkant benaderd worden, waarbij de uitstulping via de wervelboog met een tangetje zal worden verwijderd. Meestal wordt de hernia echter via de voorzijde benaderd, waarbij de aangedane tussenwervelschijf/discus in zijn geheel wordt verwijderd (discectomie). De dan ontstane ruimte kan weer op verschillende manieren worden opgevuld. Dit kan met eigen bot van de patiënt, met botcement, met donorbot maar ook met een “cage” van bijvoorbeeld kunststof. Hierdoor wordt er voorkomen dat de tussenwervelruimte na de operatie inzakt. Na verloop van tijd vergroeien de wervels vaak met elkaar. De ruimte wordt niet altijd opgevuld, als dit niet gedaan wordt zullen de wervels ook op de duur met elkaar vergroeien. Tenslotte kan er nog een kunstdiscus geplaatst worden.

De risico’s bij een hernia operatie zijn gering. Als er via de voorzijde geopereerd is, kan er kortdurend wat klachten van de stem en bij slikken zijn. Bij een operatie via de achterzijde kan er pijn zijn aan de nek of schouders. De pijn in de arm is meestal direct na de operatie verdwenen. Het dove gevoel kan echter langer blijven. Ook de verlammingsverschijnselen worden vaak minder, deze verdwijnen echter niet altijd.
De operatie is altijd onder algehele narcose. Na de operatie zal er een wonddrain in de nek zitten, welke vaak de volgende dag verwijderd zal worden. De dag na de operatie mag de patient vaak alweer opstaan en bewegen, waarna de patient naar huis mag. Er is niet altijd een specifieke nabehandeling. De patient moet 2-3 weken rustig aan doen en proberen de normale activiteiten weer op te pakken. Soms kan er bij de controle afspraak na 6 weken toch fysiotherapie worden geadviseerd vanwege spanning in de nek- of schouderspieren, bewegingsangst of een verkeerde houding.

 


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL